نوشتن مطلب مفصل و تحلیلی درمورد انتخابات عراق دردی رو دوا نمی کنه , چون به نظر من(یک وبلاگ نویس عادی) , شما وقتی می تونید در مورد چیزی تاحدی روشنگری کنید که مخاطب شما حداقل از کلیت ماجرا خبر دارد ومثلاً سؤالاتی در ذهن دارد که ممکن است با توضیحات اضافی به حقیقت امر نزدیک تر شود.
وقتی به تیترهای عجیب و غریب(همراه با موضوعات داغ) در سایتهای بالاترین و دنباله و … نگاه می کردم به این واقعیت رسیدم که اکثر نویسندگان و نظردهندگان , انتخابات عراق را دنبال نکرده اند و اصولاً از ساختار ائتلاف ها در عراق و چگونگی رأی دادن مردم عراق و به طور کلی وضع سیاسی عراق (IRAQI POLITICS) اطلاع چندانی ندارند ( بی خبرند) و صرفاً با خواندن تیترهای فلان سایت و یا دیدن اخبار فلان شبکه , مرغ همسایه را غاز پنداشته اند و نه با توضیحات این و آن و بلکه با گذر زمان از احساسات کاذب فاصله می گیرند و خواهند دید که انتخابات عراق اگر با چیزی رابطه نداشته , همانا سکولاریسم بوده .(البته هیچکی نمی گه ماست من ترشه و مارکتینگ(Marketing) اهمیت زیادی داره)
هر چند روز جمعه نتایج انتخابات اعلام شد ولی این قصه هنوز تمام نشده و باید منتظر ماند و دید نتایج شکایات به کمسیون انتخابات چه خواهد شد ولی در هرحال تغییر چندانی در سختی های پیش رو جهت تشکیل دولت را نمی دهد( 2/3 [217] برای رئیس جمهور و نصف +1[163] برای انتخاب نخست وزیر نیاز است) و این در حالی است که دو ائتلاف “دولت قانون”(مالکی) و “کردستانی”(طالبانی-بارزانی) ساختار محکمی دارند و دو ائتلاف “الوطنی”(حکیم) و “العراقیة”(علاوی) شکننده هستند.

به صورت ناقص و تلگرافی چند مورد رو مرور می کنم :
- نتایج انتخابات عراق قابل پیش بینی بود(چون چگونگی رأی دادن مردم مشخص بود) و تغئیرچندانی با نتایج دورۀ قبل نداره و بلاک شیعه نه تنها پسرفت نداشته وبلکه 3 درصد رشد نسبی در پارلمان به دست آورده و اگر این بلاک متحد بود بین 10 تا 20 کرسی بیشتر می آورد , پس این همه هیاهو برای چیست ؟(رد پای مارکتینگ)
- این انتخابات یادآوری یک حقیقت تلخ نه تنها در عراق و بلکه در منطقه بود و آن هم بحران <<شیعه-سنی>> (الأزمة الطائفیة) است که از سوی واپسگرایی شیعه(خصوصاً ج.ا) و سنی (یکی دوتا نیست) تغذیه می شود و دود آن به چشم مردم عادی می رود(این مسئله بسیار کلیدی است و نیاز به بحث جداگانه داره)
- تسلیت ; تسلیت برای “سردار رحیم صفوی” که آرزو کرده بود که دوستان ایران (ج.ا) در انتخابات پیروز شوند (که البته این سخن وی مصداق چشم بسته غیب گفتن بود ) ولی نه به خاطر رأی کمتر از انتظار ائتلاف شکنندۀ علاوی بلکه :
سردار! آیا عملکرد مرجعیت در نجف را پسندیدی ؟
سردار! آیا به نحوۀ تبلیغات و شعارهای به کارگرفته در مناطق شیعه نشین (به قول شما “دوست”) توجه کردی ؟
سردار! گفتمان انقلاب کجا رفت ؟ من شنیدم (از ا.ن) که بعد از 22 خرداد انقلاب جهانی شد ….سردار! جهان پیشکش , همین بیخ گوش ما چه گذشت؟
*** البته بگذریم از این نکته که اشارۀ شما به دوستان ایران هم به نوعی عوامفریبی است و گرنه حضرتعالی به خوبی می دانید که امور به این سادگی نیست ***
4. تسلیت ; تسلیت برای آقای “آیت الله جنتی” + باند تزویر انتخابات + حکمران مستبد که از سویی به حمایت خودجوش ملت می نازد و از سوی دیگر گماشتگانش به تصفیۀ آزادی مشغولند تا نیاید روزی که “صاحب حق وتو” شادی ملت (رعیت) را ببیند و به کما رود و ازکما به برزخ و ناگهان …..
درود بر شما که خود به خوبی بهترین تفسیر را از اصل مترفی ولایت مطلقۀ فقیه ارائه کردید و شیعیان عراق آرزوی آن را می کنند و آنقدر آرزو می کنند که با همین آرزو به خواب می روند و به ناگه با کابوس آن از خواب بیدار می شوند.
5. دو تا تسلیت گفتم ولی یک تبریک به جناب “نوشیروان مصطفی” رهبر (رئیس) ائتلاف تغییر در کردستان عراق (Goran, or Change party) .
برای من پیگری انتخابات در بریتانیا و فرانسه و حتی لبنان جذابیت بیشتری از آمریکا داره چون واقعاً اینکه فقط دو حزب در کنگره و سنا حضور دارن دکمی کسالت آور است و امیدوارم روزی این دوقطبی شکسته شود(یکی نیست به من بگه بچه به تو چه!)
همین موضوع باعث شد که من کنجکاو بشم که آیا حضور نیروی سوم در کردستان عراق که از از انتخابات شوراها شروع شده بود , ادامه می یابد و یا بارانی بهاری بوده و به مرور تحجیم می شود.
ولی دیدبیم که خط سوم درحال قدرت گرفتن است و با تمام احترام به دو حزب اصلی در کردستان این حضور رو بسیار مثبت دیدم و البته فراموش نشود که از آنجایی که شورای نگهبانی نیست و نظارت استصوابی در آنجا وجود ندارد احزاب اسلامی(2حزب اصلی اسلامی) هم مشارکت فعالی داشتند و در مجموع 6 کرسی تصاحب کردند.
حاشیه ای برمتن :
1. “صداسیما”(بنگاه لجن پراکنی ولایت تاریکی) می گه که در انتخابات عراق تقلب شده !!!(حالا یکی می گه, بیا این هم دلیل بر” شکست اسلامگرایان و پیروزی سکولارها” !!!)
2. به خاطر آنچه در مقدمه گفتم عمداً هیچ لینکی به هیچ جا ندادم چون تا گوگل هست زندگی باید کرد.
3. سایت خودنویس یک مطلب خواندنی از آقای دانیال جعفری منتشر کرده که با ایشان بحث مختصری داشتم.(لینک مطلب)















دیدار جورج بوش و عبدالعزیز الحکیم در کاخ سفید 










فتح المبین – دانشجویی در کوی دانشگاه تهران به خون غلتیده





